Suleyman

‘Stack ’em high, sell ’em cheap.’

 

Suleyman Errugan, de Amsterdamse wietdealer en heroïnehandelaar wordt in King Coke als volgt beschreven: Suleyman is een Vrolijkerd. Hij is altijd op zoek naar Dikke Pret. Het is een Sympathieke Vrolijke en Mooie Turk. Lang en groot, een perfecte symmetrisch en gespierd lichaam en alles keurig onderhouden. De haren, de nagels, de baard, de wenkbrauwen. Het is alsof je naar de tuinen van Versailles zit te kijken, zo netjes is alles. Tot aan zijn gouden gebit aan toe.

En ik heb goed nieuws; hij bestaat echt. Maar voordat zijn personage op kon komen draven in King Coke moesten alleen twee kenmerken worden bijgesteld.

 

De echte Suleyman woont in London en spreekt derhalve Engels. Zijn bijnaam is heel toepasselijk The North London Turk.

The North London Turk is na een leven van criminaliteit, drugshandel en drugsverslaving uit het wereldje gestapt. Hoe hem dat is gelukt? Hij werd verliefd. Zo zoet. Misschien dat de Suleyman uit King Coke dit ook nog eens zal overkomen.

 

Omdat de echte Suleyman toch wel erg ver afstaat van de King Coke-variant heet het fictieve personage Suleyman Errugan en niet Ergun. Dat is namelijk de naam die de zelfbenoemde grootste (ex-)heroïnedealer van zijn vader heeft meegekregen.

Ergun deed in 2008 nogal wat ontboezemingen tegenover Vice Magazine. Omdat dit de enige bron is, kan ik niet met zekerheid zeggen wat exact klopt en wat niet. Maar aangezien Vice als betrouwbaar staat aangeschreven, toch wat grappige wetenswaardigheden over de echte Suleyman.

 

The North London Turk woont nu bij zijn oma, maar op het hoogtepunt van zijn macht was zijn favoriete drankje een fles champagne met acht gram coke erin.

Ergun ging dealen voor de kick, niet voor het geld.

Hij kreeg veertien jaar en negen maanden gevangenisstraf. Zijn bende kreeg in totaal 123 jaar.

Ergun heeft nog een goede tip voor als je zelf de gevangenis in moet: ‘Ik gebruikte voor het eerst heroïne in de gevangenis, uit verveling en nieuwsgierigheid. Het voelde heerlijk warm, alsof je bedekt wordt met een elektrisch dekentje. Maar het beste eraan is dat de tijd zeer snel voorbijgaat. Twintig uur op heroïne voelt als twee uur in het echte leven. Tien jaar later kwam ik vrij en ik wist niet eens dat ik gezeten had.’

Maar hij geeft een nog betere tip (voer hem overigens wel uit voor de vorige tip): ‘Voor ik gepakt werd, had ik vijf kilo pure heroïne, twee Beretta-pistolen, een Uzi en vier shotguns begraven op het kerkhof van St. Pancras in Noord-Londen. Elke week belde ik een meisje op en gebruikte ik het woord ‘Brandy’. Dat was het codewoord voor heroïne en zij ging het dan halen. Ze groef de heroïne op, sneed er wat van af en gaf het dan aan een tweede meisje dat een vriend had in de gevangenis. Het spul zat verpakt in een condoom met een beschermlaag van nylon, mooi gevormd tot een dildo. Ze stak het in haar kut. Tijdens het bezoekuur ging ze heel dicht bij haar vriend zitten, die haalde de heroïne uit haar kut en stak het in zijn kont. Terug in mijn cel, kreeg hij 60 gram en ik 60 gram.’

En nog een mooie one-liner van Suleyman Ergun: samen met zijn schoonbroer begon hij in Londen voor het eerst groot heroïne in te kopen, waardoor de verkoopprijs kon dalen. Geheel volgens Ergun’s credo: ‘Stack ’em high, sell ’em cheap.’

Op zijn 21ste was hij naar eigen zeggen ’s werelds meest productieve en machtigste drugsdealer. Dat zou dan ergens begin jaren negentig moeten zijn geweest. Iemand als Pablo Escobar leefde toen ook nog en ook de broers Gilberto en Miguel Rodríguez Orejuela van het Cali Kartel zaten op het hoogtepunt van hun macht. En Khun Sa zat toen ook nog volop in de heroïnehandel in zijn Gouden Driehoek.